A statement or question that explicitly demands a specific response or poses a problem whose hidden meaning must be discovered is referred to as a riddle, or bugtong, in Filipino.
Isang tradisyunal na sining ng pagsasalita sa Pilipinas ang pagbabahagi ng bugtong. It is a nagsisimula in the paghula of the tamang sagot and the isang misteryosong tanong. Accordingly, the bugtong’s pagbigkas are a common practice among Filipinos, except from among bata.
If the answer to that question is yes, then the paghahanap ng mga paraan upang mapanatili ang ating utak na maliksi at aktibo is isa sa mga dahilan. Without a nagpapalakas from the aforementioned kaisipan and pagpapalawak from the aforementioned kaalaman, it cannot be nagbibigay ng mga sagot sa mga misteryosong tanong.
Narito ang ilang mga bugtong sa Tagalog:
Bugtong: Ano ang pambansang prutas ng Pilipinas?
Sagot: Saging na saba.
Bugtong: May buntot ng pusa, labanos ang katawan.
Sagot: Repolyo.
Bugtong: Malayo pa ang aking tinatakbo, huli na ang lahat.
Sagot: Oras.
Bugtong: Iisa ang bituka, maraming kalaban.
Sagot: Karayom.
Bugtong: Bahay ni Ka Tunying, puno ng ligaya.
Sagot: Kuto.
Bugtong: May puno walang sanga, may dahon walang bunga.
Sagot: Gubat.
Bugtong: Pito ang nasa harap, siya’y napakaliit.
Sagot: Walis.
Bugtong: Nakabukas kahit walang pinto, naglalakad kahit walang paa.
Sagot: Bibig.
Bugtong: Sa may buhok ay pumapait, sa may wala’y masarap.
Sagot: Ube.
Bugtong: Nakaupo sa tasa, hindi mabilis ang takbo.
Sagot: Asukal.
